Obiecalem Michalowi, ze cos stworze – a ostatnio leniwa ma dusza, wiec padlo na temat sielankowy. Blitz Basic, prosciutka odmiana BASICA, to cos dla nowych adeptow programowania. Kompilator napisany jest pod specyficznym katem. Otoz zostal on specjalnie przygotowany, by usprawnic tworzenie gier. Jego mozliwosci, sa spore, choc oczywiscie oferuje duzo mniejsza wydajnosc niz powszechnie uzywane jezyki. Nauka wymaga minimum wysilku pamieciowego, a pomaga przyswoic sobie takie pojecia jak petla, funkcja, zmienna, algorytm etc. Jak przystalo na jezyk skryptowy – zapis jest maksymalnie uproszczony, poslugujemy sie niemal wylacznie szeregiem funkcji wbudowanych. Dla
ewentualnych chetnych, bedzie to bardziej zabawa anizeli programowanie, ale od czegos w koncu zaczac trzeba.. : ) To tyle, jezeli o moj skromny wstep chodzi.
Demowke kompilatora pobieramy z
tej strony. Wazy nieduzo, ograniczona jest (niemal) tylko brakiem mozliwosci tworzenia plikow wykonywalnych (*.exe). Obsluga bardzo intuicyjna – menu to praktycznie okrojona wersja Worda z innymi ikonkami. Do standardowego asortymentu, dochodza jeszcze typowe dla kompilatorow narzedzia – Debugowanie i oczywiscie testowanie tworzonego programu. Zapisywanie kodu nastepuje tradycyjnie – linijka po linijce, rygory w szyku dochodza dopiero kiedy zaczynami uzywac typow czy funkcji – na razie niewazne. Dla przykladu, zrobmy to, co wszyscy inni na starcie – Hello World!
| Kod |
Print ”Hello World!”
WaitKey
End
|
Testujemy - klawisz F5, lub z gornego menu Program/Run Program. Jak widac powyzej – nic oryginalnego. Print drukuje – wyswietla ciag znakow na ekranie, WaitKey() to f. wbudowana, ktora zamraza dzialanie programu, i czeka na reakcje uzytkownika a end nie musze chyba nikomu tlumaczyc. ;-) (ta linijka nie jest obowiazkowa, jej brak spowoduje, ze kompilator wyswietli niepotrzebny komunikat informujacy nas, ze program zakonczyl dzialanie).
Taki kod, powinna zrozumiec nawet osoba, nie majaca stycznosci z programowaniem na co dzien – wystarcza podstawowa znajomosc j. Ang.
Zajmijmy sie czyms ambitniejszym – na dobry poczatek zmienne. Dla nieswiadomych: Zmienna to zarezerwowany przez program fragment pamieci, ktory mozna wykorzystac do przechowywania danych podczas dzialania programu. Zmienne moga zawierac liczby, znaki(i ich lancuchy) a takze obrazki, czy nawet cale obiekty trojwymiarowe. Z reguly, zmienne definiuje sie w inicjacyjnej czesci programu(definicja zmiennej, to informacja dla kompilatora, zawiera na ogol typ i przypisanie – wartosc zmiennej), acz w BB nie jest to wymagane. Ponizej przyklad praktyczny:
| Kod |
txt$ = Input(”Wpisz cos.”)
Print txt
WaitKey
End
|
Dzialanie tego przykladu jest rownie proste jak poprzednio: Wyswietli komunikat, pobierze informacje od uzytkownika a nastepnie wyswietli wprowadzone znaki. Od strony technicznej, calosc wyglada niewiele trudniej – pierwsza linijka, jest zarazem definicja zmiennej i jej przypisaniem. „txt” to nazwa zmiennej, do ktorej przypisana zostaje wartosc zwracana przez funkcje wbudowana Input, o ktorej napomkne za momencik. Wczesniej, trzeba zwrocic jeszcze uwage na sama zmienna – gdy po raz pierwszy pojawila sie w kodzie, nastapil po niej znak „$”. To nie blad – to czesc definicji. Domyslnie, wszystkie zmienne sa definiowane jako typ liczbowy – integer. My zas, potrzebowalismy przechowac ciag nieokreslonych znakow, dlatego nalezalo wymusic zmiane typu zmiennej. Temu wlasnie sluzy ow znak – informuje kompilator o tym, ze nowa zmienna, ma zostac zapamietana jako typ string. Istnieja rozne typy zmiennych w BB, nam wystarcza na razie te dwa – temat bede rozwijal w miare potrzeb. Wrocmy teraz do przypisania. Jak juz wczesniej wspominalem, zmienna txt przyjmie wartosc zwrocona przez funkcje „Input”. Jej dzialanie jest banalnie proste i zapewne wiekszosc czytajacych juz sie go domyslila. To przydatne narzedzie, wyswietla komunikat i zwraca ciag znakow wprowadzony przez uzytkownika. Pozwoli nam ona na pobieranie nieokreslonych natura programu danych, ogolnie rzecz biorac – interakcje z uzytkownikiem.
Pobawmy sie jeszcze chwile zmiennymi – czas wprowadzic ciapke matematyki. A tak powazniej, po prostu kazda - nawet tak prozaiczna wiedze, w programowaniu trzeba utrwalac, wykorzystujac ja w praktyce,
| Kod |
liczba1 = Input(”Wprowadz liczbe: ”)
liczba2 = Input(”Wprowadz druga liczbe: ”)
Print ”Suma tych liczb wynosi: ” + (liczba1 + liczba2)
Print ”Roznica tych liczb wynosi: ” + (liczba1 – liczba2)
Print ”Iloczyn tych liczb wynosi: ” + (liczba1 * liczba2)
Print ”A iloraz jest rowny: ” + (liczba1 / liczba2)
WaitKey()
End
|
Ze zrozumieniem tego kodu, nie powinno byc trudnosci – pobiera od uzytkownika 2 liczby, a nastepnie wykonuje na nich kilka obliczen, i wyswietla ich wyniki. Nalezy zwrocic uwage, ze w wypadku dzialan, konieczna jest obecnosc nawiasow – osoby ciekawe, moga sprobowac uruchomic program bez nich, efekt jest specyficzny. ;-)
Poki co – na tym koncze. Jezeli pojawi sie choc minimalne zainteresowanie, dojda kolejne czesci. Kilka osob wprowadzalem w programowanie wlasnie poprzez BB, wiec wszelakich przykladow mam na peczki a wklad tekstowy jak widac w bardzo podstawowej formie, to i wysilek niewielki. : )
Ps. Jezeli ktos sie bedzie ew. bawil i pojawia sie problemy, chetnie pomoge na forum/pw.
edit.: Najmocniej przepraszam za wszelkie bledy - z kilku powodow nie zdaze dokonczyc korekty dzisiaj - poprawie jutro. Dobranoc. 
